Vier leerlingen van het KTA 1 Aalst ondernamen dinsdag 26 januari 2010 een herinneringsreis naar Auschwitz-Birkenau, 65 jaar na de bevrijding van het vernietigingskamp. Daarmee wil men jongeren attent maken op de gruwelen van toen, zodat ze leren uit de fouten. Geschiedenis is immers nooit echt ‘geschiedenis’.
Deze reis is een initiatief van het ‘Instituut voor Veteranen – Nationaal Instituut voor Oorlogsinvaliden, Oud-Strijders en Oorlogsslachtoffers’, logistiek ondersteund door het Belgisch leger.
Een legerbus bracht Dimitri, Jasper, Seppe, Yordi en de leerkracht geschiedenis Koen Cardon rond halfvijf naar Melsbroek. Een militaire Airbus uur vloog hen samen met 250 andere Belgische jongeren naar het ijzig koude Poolse Krakov. Vandaar ging het per bus richting Auschwitz.
“Voor het eerst in ons leven zagen we de verschrikkelijke gruwel die de Nazi’s hadden aangericht”, aldus Dimitri. “Een gids voerde ons mee in het kamp en vertelde over het lot van de gevangen. We zagen met eigen ogen waar ze leefden: in stenen huizen of houten barakken met bijna geen verwarming. Het hele kamp was omringd met een 2 m hoge prikkeldraad onder spanning. Door het onmenselijke leven gooiden gevangenen zich vaak tegen de omheining om zichzelf te doden. We zagen koffers, kledingstukken, schoenen, juwelen en speelgoed van kinderen en ook blikken met gas waarmee ze allen waren vermoord.”
“We dachten dat we alle gruwel al gezien hadden, tot we arriveerden in Auschwitz II-Birkenau, een kamp vele malen groter dan Auschwitz I. Het huisvestte 117.000 gevangenen, eveneens in erbarmelijke omstandigheden. De gids vertelde ons hoe de transporten toekwamen en de mensen werden onderverdeeld in groepen. Families werden uit mekaar gerukt: mensen die konden werken langs de ene kant, werkonbekwamen langs de andere. Die laatsten werden zo snel mogelijk vergast in de gaskamers waarvan wij de ruïnes hebben gezien. Deze zijn met de bevrijding van Auschwitz samen met de crematoria gebombardeerd.”
Tijdens de terugvlucht hadden de deelnemers veel stof tot nadenken. Ons viertal brengt hierover verslag uit aan hun medeleerlingen.
|
